18 november 2013

Als trainingsacteur doe ik regelmatig opdrachten voor de Koninklijke Marechaussee. Gesprekstechnieken worden gecombineerd met regelgeving bij, bijvoorbeeld, toegangscontroles, aangiftegesprekken en meer. Na een lange opleidingsperiode is Schiphol één van de plekken waar ze gaan werken.

De keren dat ik zelf voor een vlucht op Schiphol kom, voelt dat soms raar: ik ga voor mijn ontspanning weg, maar als ik tijdens het inchecken de dames en heren van de Marechaussee bezig zie, lijkt het even alsof ik aan het werk ben: Dan kijk ik rond om te zien of ik bekende gezichten zie, ik let op de manier waarop ze mensen met hun ogen scannen, hun gesprekken voeren. Tegelijkertijd probeer ik hard om dat níet te doen. Want als ik, door duidelijk interesse in hen te tonen opval, is de kans groot dat ik uit de rij wordt gehaald en met een beetje pech kan dan mijn keurig ingepakte koffer ondersteboven. En dan zal het verhaal ' ja, maar ik ben trainingsacteur' niet zo veel meer helpen. Dus probeer ik om niet, of zo onopvallend mogelijk rond te kijken en wordt het inchecken onbedoeld een activiteit die best wat inspanning vraagt. Maar vandaag mocht ik ongegeneerd rondneuzen, vragen stellen en openlijk meekijken. Samen met een groep mede-acteurs hebben we een rondleiding gekregen op Schiphol. De wachtcommandant neemt uitgebreid de tijd voor ons met een presentatie over de opleiding en een rondleiding voor en achter de schermen (' airside'). Wat me, behalve de uitleg over de technische mogelijkheden in de controleposten en het zien van 'de stillen' het meeste raakt, is de bevlogenheid waarmee de verschillende gastheren ons over hun werk vertellen. Hoe ze genieten van het helpen, hoe ze genieten van de spanning als er een keertje wat gebeurt, hun drive om het goed te willen doen. Ze genieten ervan! Op onze vragen of onze rollenspellen aansluiten bij hun praktijkervaring zien we een grote grijns. ' weet je', zegt éen van hen: ' ik dacht vaak dat jullie in de rollenspellen overdrijven, want extreme situaties komen niet zo frequent voor als dat we ze geoefend hebben natuurlijk. Maar de extremen die we hier meemaken zijn vaak nog gekker dan jullie het doen!' Dat geloof ik gelijk. Als acteur in een training is 'gek doen' nooit een doel op zich. Als trainingsacteur bieden we wel leermomenten, veilige oefensituaties met duidelijke kaders. Daar heeft een bolletjesslikker in het nauw op Schiphol allemaal geen boodschap aan.

Voor komende week heb ik weer een aantal bijzondere trainingen in planning staan. Kom maar op met de valse paspoorten, de insluipingen en de mensensmokkeleaars. Want de uitzonderlijke situaties van de Koninklijke Marechaussee zijn mijn dagelijks werk!